قرار است : به طور متواتر از صحابه نقل شده كه آن‌ها در موارد بىشمارى به خبر واحد عمل مىكرده‌اند كه مجموع اين موارد ، اجماع و اتّفاق نظر آنان را بر وجوب پذيرش خبر واحد مىرساند . . . و از جمله اين موارد مىتوان برشمرد كه اميرالمؤمنين ابوبكر به حديث مغيره و . . . عمل كرد . همچنين اتّفاق نظر بر پذيرش حديث ابوبكر كه گفت : « الأئمّة من قريش » و « نحن معاشر الأنبياء لا نورث » ثابت شده است . ولى لازمهء پذيرش چنين خبر واحدى ( حديث « لا نورث » ) آن است كه احكام قرآن با خبر واحد نسخ شود ، زيرا حديث ابوبكر - پيش از آن كه اجماع بر آن حاصل شود - صرفاً يك خبر واحد بوده و حال آن كه حكم ارث بردن دختر در قرآن ، اطلاق دارد . آرى ! وقتى ابوبكر اين سخن را از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله شنيده هيچ ترديدى براى او نمانده ، به طورى كه حجّيت آن از تواتر تمام‌تر بوده پس اين حديث را مخصّص يا ناسخ قرآن قرار داد . . . . ديدگاه متكلمان دانشمندان كلام نيز در كتاب‌هاى كلامى خود - مثل علماى فقه و حديث - اقرار نموده‌اند كه نقل اين حديث از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله